Iberia Suite

 

Vanuit zowel technisch als muzikaal oogpunt staat de 'Iberia Suite' van Isaac Albéniz (1860-1909) erom bekend dat het extreem veeleisend is voor de pianist die het uitvoert. De cyclus is ongemeen dicht en complex geschreven met exotische toonsoorten, vervlochten handpassages, immense sprongen, kruisende ritmes, haast ongrijpbare akkoorden, een overvloed aan voorhoudingen, dynamische tekens en supergedetailleerde aanwijzingen. Bij meer dan een gelegenheid heeft Albéniz overwogen om het manuscript te vernietigen omdat hij het spelen ervan onmogelijk achtte.

Betovering
Toch is naast virtuositeit veel plaats ingeruimd voor betoverende lyriek. De verstilde copla's met hun prachtige klankkleuren vormen in elk deel een tegenwicht tegen de briljante gedeeltes.

Meesterwerk
Grote meesters zoals Debussy, Poulenc en Messiaen roemden de 'Twaalf Muzikale Impressies', zoals de oorspronkelijke titel luidde, vanwege hun diversiteit en het briljante gebruik van kleurrijke dissonantie.

Flamenco & Liszt
Iberia bestaat uit twaalf stukken, onderverdeeld in vier boeken. De ritmes, de melodieën, de karakters van de stukken – alles ademt de sfeer van Andalusië en de flamencokleur van de afzonderlijke regio’s. Albéniz schreef het werk in Parijs toen het Impressionisme daar opkwam. Toch is het de combinatie van Spaanse volksmuziek, met name de ritmes en liedvormen die de Flamenco bepalen, en het gebruik van de transcendentale techniek van Liszt die deze muziek grotendeels haar unieke karakter geeft. Het nabootsen van de juerga (de gehele flamenco-scene) stelde Albéniz in staat de beperkingen van de piano te ontstijgen en deze stukken in wezen een orkestraal karakter te geven.

Zwanenzang
Het is tragisch dat Albéniz op 49-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van een nierziekte, net toen hij zijn eigen, unieke stijl tot grote hoogten begon te brengen. De laatste stukken van Iberia voltooide de componist terwijl hij al ernstig ziek was. Een jaar later overleed hij.